در زمان ، از سیمرغ

تو ، توانایی پرواز در اندیشه ی انسان بودی

تو ، نسب از دو پدر می بردی

در زمین ، از سهراب

نام نفرین شده ی پور تهمتن ، ای دوست

بر زمینت زد و کشت

گرچه از سوی دگر وارث شاهان سپهر