نرسیده به درخت

راستی ، خانه ی سهراب کجاست ؟

تو ، سپیدار کهنسالی را

به سر انگشت نشان دادی و خندان گفتی

کوچه باغی است که ازخواب خدا سبزتر است

و در آن ، عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است

می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ