تا کران ابدیت می برد

در دهان گس تابستان بود

وان قطاری که ز اقلیم سحر می آمد

تخم نیلوفر و آواز قناری ها را

موج ، گلبرگ پریشان اقاقی ها را

از لب رود به غارت می برد

تو ، به خنیاگری چلچله ها در دل سقف