از سر خاک تو بر می گشتم

زیر باران بودی

خواب آشفته ی من پایان یافت

وندر آن ظهر زلال

خاک پاکی که تو را در بر داشت

آسمان ، مرثیه ای نیلی بود

دشت ، رنگ غم و خاکستر داشت