خاک پاکی که تو را در بر داشت

خواب آشفته ی من پایان یافت

وندر آن ظهر زلال

از سر خاک تو بر می گشتم

آسمان ، مرثیه ای نیلی بود

دشت ، رنگ غم و خاکستر داشت

لحظه ای چند ، در آفاق خیال