دشت ، رنگ غم و خاکستر داشت

از سر خاک تو بر می گشتم

خاک پاکی که تو را در بر داشت

آسمان ، مرثیه ای نیلی بود

لحظه ای چند ، در آفاق خیال

من تو را دیدم و گریان گشتم

تو مرا دیدی و خندان بودی