لحظه ای چند ، در آفاق خیال

خاک پاکی که تو را در بر داشت

آسمان ، مرثیه ای نیلی بود

دشت ، رنگ غم و خاکستر داشت

من تو را دیدم و گریان گشتم

تو مرا دیدی و خندان بودی