من ، لحظه های آمدن صبح و شام را

کز خاوران به چشمه ی خورشید می رسید

وز باختر به ماه

جغرافیای کودکی من بود

از تابش سپیده به دیوارهای او

وز رقص شاخ و برگ سپیدارهای او

در نور آتشین شفق می شناختم