وز رقص شاخ و برگ سپیدارهای او

جغرافیای کودکی من بود

من ، لحظه های آمدن صبح و شام را

از تابش سپیده به دیوارهای او

در نور آتشین شفق می شناختم

وقتی که نوبهار ، طلوع شکوفه را

در آسمان عید نشان می داد