در کوچه های دهکده ، خمیازه های باد

انبوه سالخورد درختان را

روح جوان و جسم جوان می داد

من از درون کلبه ، برون می شتافتم

با بوی خاک ، توشه ی راهم بود

کندوی شهر ، بر کمر تپه های دور

بازیچه ی خیال و نگاهم بود