بازیچه ی خیال و نگاهم بود

در کوچه های دهکده ، خمیازه های باد

با بوی خاک ، توشه ی راهم بود

کندوی شهر ، بر کمر تپه های دور

گاهی ، کبوتران طلایی را

چون کاروان کوچک زنبوران

از آسمان نوردی خود ، خرسند