یکی خوشتر از خواب در صبح مستی

وز آنها به نوبت شنیدم ترانه

یکی ، ناله ای داشت پیوسته غمگین

یکی دیگرش ، نغمه ای شادمانه

یکی تلخ ، چون بوسه ی تازیانه

من اما دل از ساز خود بر نکندم

که مهری بدو و بم های ناسازگارش