که تا شعله ور ننگرم پیکرش را

چنان آتش افکند در آشیانم

که باد فنا برد خاکسترش را

من آویختم ساز خود بر درختی

نگاهی بدو کردم از پشت آتش

بدان سان که دلداده ای دلبرش را

بر آن شاخه ی دور ، وارونه دیدم