بر آن شاخه ی دور ، وارونه دیدم

که تا شعله ور ننگرم پیکرش را

نگاهی بدو کردم از پشت آتش

بدان سان که دلداده ای دلبرش را

سحرگاه ، اندام افسونگرش را

هراسان و گریان به سویش دویدم

به دست نوازش سپردم سرش را