مرا با چون تویی همآشیان ساخت

تب شوق تو را در من روان کرد

وزان تب ، آتشی پنهان برافروخت

که شادی را به جانم ارمغان کرد

تو را با چون منی همداستان کرد

گواهی بهتر از حافظ ندارم

که قولش این غزل را جاودان کرد