پیر و جوان ، مانند مورانی شتابان

سیل عظیم رهگذاران موج می زد

سیلی که می رفت از کران تا بیکرانه

من خوب می دیدم که پیش از مردن روز

با توشه هایی از هراس و حسرت خویش

سرگشته می رفتند سوی آشیانه

گویی که می بردند نومیدانه بر دوش