اما سرانجام آن صلیب ناهویدا

من همچنان با گوی ماه و قرص خورشید

مانند آن رقاصه ساعت شب و روز

سرگرم بازی های خویشم

سنگین به دوشم می نشیند

آنگاه می بینم که من عیسای خویشم