کز جنگ با شب ، پای تا سر غرق خون است

در زیر این بار

اندام خون آلود خود را می شناسم

اندام من ، اندام شمعی واژگون است

هر چند نور صبح را می بیند از دور

هر چند می داند که این نور

از مرگ با او دورتر نیست