وین مار پیچ پیچ که جز زهر غم نریخت

زهدان خاک او تهی از هر جوانه ایست

یک مو درین کویر به جای علف نرست

یک قطره ی عرق خبر از چشمه ای نداد

خط حیات توست که افسوس بر تو باد

ای بی ستاره مرد

در آسمان بخت سیاهت نگاه کن