خط حیات توست که افسوس بر تو باد

یک مو درین کویر به جای علف نرست

یک قطره ی عرق خبر از چشمه ای نداد

وین مار پیچ پیچ که جز زهر غم نریخت

ای بی ستاره مرد

در آسمان بخت سیاهت نگاه کن

روزی اگر بهار دلت بی شکوفه بود