ای بی ستاره مرد

یک قطره ی عرق خبر از چشمه ای نداد

وین مار پیچ پیچ که جز زهر غم نریخت

خط حیات توست که افسوس بر تو باد

در آسمان بخت سیاهت نگاه کن

روزی اگر بهار دلت بی شکوفه بود

کنون غروب زندگیت بی ستاره باد