جز ریزتر ز خال سپید ستاره ای

منقار تیز خویش فرو کنم به خون

در آسمان پاک ، نبیند کسی مرا

آن گونه می پرم که به چشم ستاره ها

گویی ز کوه می گسلد سنگپاره ای