جز ریزتر ز خال سپید ستاره ای

آن گونه می پرم که به چشم ستاره ها

گویی ز کوه می گسلد سنگپاره ای

مغرورتر ز فله ی در ابر خفته ام

از پشت من نمی گذرد سیل بادها

نقش خجسته ایست به چشمان آسمان