مغرورتر ز فله ی در ابر خفته ام

آن گونه می پرم که به چشم ستاره ها

گویی ز کوه می گسلد سنگپاره ای

از پشت من نمی گذرد سیل بادها

نقش خجسته ایست به چشمان آسمان

سیمای من در آینه ی بامدادها