پای نهادی به روشنایی درگاه

گوش تو کز سردی زمانه فسرده ست

بشنود آوای گرم منتظری را

سایه ی تو همچو قیر گرم به در ریخت

نعره زنان کوفتی شقیقه ی در را

لیک ترا خاک انتظار به سر ریخت