تا برکشد ز موج ، شکار شبانه را

او می رود که زیر بخار سیاه شب

آنجا که چشم کس نشناسد کرانه را

تور درشت خویش سراسر بگسترد

بدرود می کند نفسی چند با زنش

زن ، گرم گرم بر دل خود می فشاردش