زیرا کسی که می رسد از راه ، دیگری است

دنبال مرد ، سایه ی درهم شکسته اش

بر ماسه های سوخته چون لکه ی تری است

اما زنش ز سایه ی او برگرفته چشم

شب می رسد به نیمه و رو می کند به صبح

در کلبه جز صدای نفس های شاد نیست