بیمش ز نعره های خروشان باد نیست

شب می رسد به نیمه و رو می کند به صبح

در کلبه جز صدای نفس های شاد نیست

زورق نشین هنوز در آغوش آب هاست

لختی دگر سپیده دمیده ست و از نسیم

دریا شنیده بوی خوش آفتاب را