لختی دگر سپیده دمیده ست و از نسیم

زورق نشین هنوز در آغوش آب هاست

بیمش ز نعره های خروشان باد نیست

دریا شنیده بوی خوش آفتاب را

مردی درون کلبه ی صیاد ، خفته مست

در بازوان فشرده زنی کامیاب را