مژگان سبز کاج پر از برف است

در گوش کرده پنبه ی برف امشب

شهری که جاودانه پر از حرف است

چشمان پاک جوی پر از آب است

گاهی غبار برف فرو ریزد

چون اشک من ز شاخه ی مژگان ها