چون اشک من ز شاخه ی مژگان ها

بر خشکسال سینه ی من بارد

این اشک گرم چون نم باران ها

من در کنار آینه می گریم

چشم درشت آینه بیدار است

از پشت اشک ، عکس تو می لرزد