دیر است ، ای امید گریزان ، دیر

نور نگاه گرم تو می تابد

از چشم روشنی زده ی تصویر

می خواهمش ز قاب برون آرم

دیگر دهان آینه بلعیده ست

نقش ترا چو آب گوارایی