خواب ، گویی چون پرستوها

می گشودم پلک های بسته را از خشم

می شمردم تیرهای سقف را با چشم

بار اول طاق می شد بار دوم جفت

در میان تیرها می خفت

ناگهان گهواره ی بی جنبش شب را

دست گرم نغمه ای جنباند