کمکم از افسون آن آواز

در کنارش تا سحر بیدار می ماندم

کاشکی در خلوت شب های مهتابی

بر سر بالین او آواز می خواندم

چشم طفلم جرعه ای از خواب می نوشید

وز شکاف پلک های من

جویبار اشک می جوشید