از تبسم های او مهتا می خندید

وز شکاف پلک های من

جویبار اشک می جوشید

کودکم در خواب می خندید

بوسه ها از گونه هایش می ربودم من

زیر لب ، گریان و خندان می سرودم من

چون هوا را بازی دست تو بشکافد