چون هوا را بازی دست تو بشکافد

از تبسم های او مهتا می خندید

بوسه ها از گونه هایش می ربودم من

زیر لب ، گریان و خندان می سرودم من

خیره در رگ های آبی رنگ بازوی تو میگردم

ناگهان در چون دهانی گرم وا می شد

مادرش از دور با من هم صدا می شد