در دل این شب تاریک ، تو فانوس منی

دل خونین مرا بستر غم خوابگه است

خال سرخی است که بر گونه ی زرد افتاده ست

گرد تو ، خرمن باران زده ی هاله ی تست

آبی و ناله ی تو یخ زده در سینه ی سنگ

چشمه ی خشک دلم منتظر ناله ی تست