ترا از جهانی دگر می شناسم

تو گهواره ی شاخساران مستی

که هر دم نسیمی دهد پیچ و تابت

ترا شیر داد از ازل دایه ی من

درین تیره شب ها که فردا ندارد

تو فانوسی و عشق تو ، سایه ی من