گویای خمش مهذب آمد

هر میوه به وقت خویش سر کرد

هر فصل چه سان مرتب آمد

بس کن که به پیش ناطق کل

بس کن که عروس جان ز جلوه

با نامحرم معذب آمد

من بس نکنم که بی دلان را