دیگر زمان خنده ی مستی گذشته است

این دانه های ریخته حاصل نمی دهد

دیگر سبوی باده ی لذت تهی شده

زان پس که شادی از دل من پر کشیده است

اندوه ، سوی لانه ی خود باز گشته است