کس نیست که با پنجه ی سودازده ی خویش

هر تیشه که دندان فشرد بر جگر کوه

ره سوی جگر گوشه ی خورشید گشاده ست

از سنگ برون آورد این پیکره ها را

خاراشکنی نیست ولی گورکنی هست

تا در شکم خاک نهد پیکر ما را