در کوره راه های تهی می شتافتم

من بی خبر به راه سفر پا گذاشتم

آگاهی از نیاز عزیزان نداشتم

چون سوسمار مست به دنبال آفتاب

در زیر پنجه های ترم ، ریگ های خشک

فریاد می زدند که ما تشنه ایم ، آب