از گوشوار نقره ای ماه می پرید

شرمنده می گذشتم و آبی نداشتم

در زیر روشنایی لیمویی غروب

از خواب نیمروزی ، بیدار می شدم

برق ستاره ای

مرغابیان وحشی فریاد می زدند

پس آن ستاره کو ؟