اما ز آشنایی خود دم نمی زدند

من جز نگاه خویش جوابی نداشتم

در شهر ناشناخته ای پرسه می زدم

دیوارهای شهر مرا می شناختند

گوی نقاب ترس به رخساره داشتند

من جز سکوت خویش ، نقابی نداشتم

ای ریگ های تشنه ی خورشید سوخته