از آفتاب ، پاره سنگی جدا شود ؟

وان سنگ ، چون جزیره ی آتش گرفته ای

سوی دیار دوزخی ما رها شود

ما را بدل به توده ی خاکستری کند

خاکستری که خفته در او ، برق انتقام ؟

از شوق این امید نهان زنده ام هنوز