هر بوسه ی من ، قطره ی سیماب می شد

لبخند تو در خواب ناز بیگناهی

می ماند چندان بر لبت تا آب می شد

بوی تنت کز بوی ماهی خام تر بود

چون مستی افیون ،مرا دیوانه می کرد

احساس می کردم که کس جز من پدر نیست