بوی تنت کز بوی ماهی خام تر بود

لبخند تو در خواب ناز بیگناهی

می ماند چندان بر لبت تا آب می شد

چون مستی افیون ،مرا دیوانه می کرد

احساس می کردم که کس جز من پدر نیست

وین حس ، مرا از دیگران بیگانه می کرد