در من امید خفته را بیدار کردی

اما تو همچون زنبقی در من شکفتی

از عطر شیرینت مرا سرشار کردی

اندیشه های تیره را از من گرفتی

در پیش این اعجاز ، سر بر خاک سودم

آن شب که درد زادنت بیداد می کرد