چون کولیان نوای غریبانه ساز کرد

در هر قدم که رفت ، درختی سلام گفت

هر شاخه ، دست خویش به سویش دراز کرد

او دست های یک یکشان را کنار زد

آنقدر خواند و خواند که زاغان شامگاه

شب را ز لابلای درختان صدا زدند