پاره سنگی چو دل از سینه ی او بیرون جست

از غم توست شیاری که به پیشانی ماست

روز گرداندی و ، اندوه تو بر گونه چکید

چشم گریان تو بر چهره ی دیوار افتاد

پیش پای تو فرود آمد و از کار افتاد

آه دیوار

تو گفتی